Milan Knežević, predsjednik Demokratske narodne partije, poručio je da nikoga nije prevario - ni glavne koalicione partnere, ni Novu srpsku demokratiju, niti partnere u Vladi Crne Gore - ističući da je njegov stav o dešavanjima u Zeti i Botunu bio jasan i nedvosmislen još od ljeta prošle godine.

Foto: Skupština Crne Gore/I. Šljivančanin

„Ono što želim da znate jeste da ja nisam prevario nikoga“, naglasio je Knežević, dodajući da je potpuno otvoreno saopštio koalicionim partnerima da DNP želi da pokrene dijalog o pitanjima koja su za tu stranku od suštinskog značaja.

Prema njegovim riječima, još u junu i julu prošle godine upozorio je da će, ukoliko policija bude upućena na građane Zete – „sa prvom maricom i prvim dolaskom interventnih jedinica“ – i ukoliko dođe do represije prema građanima Botuna, Demokratska narodna partija srušiti Vladu

„I to su znali još od juna i jula prošle godine. A sada bih mogao da postavim jedno retoričko pitanje – ako su sve ovo znali, zašto nisu zaustavili intervenciju policije? Zato što im je bio cilj da DNP više ne bude u Vladi“, naveo je Knežević.

On tvrdi da je iza odluke o policijskoj intervenciji stajala šira politička kalkulacija, dodajući da je, kako kaže, napravljena analiza „zajedno sa ambasadorom Satlerom“, koga je označio kao glavnog zagovornika intervencije i kao čovjeka koji je u više navrata govorio da država treba da pokaže snagu.

„Meni zamjeraju prijateljstvo sa Aleksandrom Vučićem, a sebi ne zamjeraju poslušnički odnos prema Satleru, koji na dnevnom nivou izdaje naređenja državnom vrhu, koja se slijepo sprovode i slijepo realizuju“, istakao je Knežević.

On je dodao da nema nikakav problem da kaže da je, po njegovom mišljenju, upravo taj čovjek jedan od donosilaca odluka koje su rezultirale intervencijom policije, a potom i svim dešavanjima koja su uslijedila.

U nastavku izlaganja, Knežević se osvrnuo i na slučaj bjekstva Miloša Medenice, navodeći da se nakon tog događaja oglasio glavni izvjestilac Evropskog parlamenta za Crnu Goru Vladimir Šarec, koji je ocijenio da će to usporiti evropski put Crne Gore.

„Pa onda je trebalo ranije da pobjegne, možda bismo i ranije ušli u Evropsku uniju da je Miloš Medenica pobjegao ranije“, rekao je Knežević, ironično dodajući da se, kako tvrdi, kao razlozi za usporavanje evropskog puta navode zastava, državljanstvo i srpski jezik.

On je postavio i pitanje da li bi se slovenački političari pobunili kada bi neko od njih zatražio da Slovenija promijeni svoju trobojku i vrati crno-žutu zastavu Austrougarske monarhije, uz opasku da bi mu, kako je naveo, u tom slučaju vjerovatno bio zabranjen ulazak u Sloveniju.

Knežević je ocijenio da se, prema takvoj logici, stiče utisak da zastava, himna, srpski jezik i državljanstvo predstavljaju prepreku za ulazak Crne Gore u Evropsku uniju, dok organizovani kriminal, korupcija i bjekstva osumnjičenih navodno ne predstavljaju smetnju, već čak „ubrzavaju evropski put“.

„Znači, da poručimo i Zviceru i Ljubu Miloviću, i ostalima da se ne predaju, i da poručimo svima ostalima koji treba da idu na izdržavanje zatvorskih kazni da ne idu, jer ćemo tako prije ući u EU“, naveo je Knežević, ocjenjujući da su to paradoksi koji su, kako tvrdi, u vladi Milojka Spajića dobili obrise „antisrpske vlade i antisrpskog djelovanja“.

Svoj nastup zaključio je tvrdnjom da je politička kriza koja je uslijedila nakon policijske intervencije u Zeti posljedica, kako smatra, namjerne strategije čiji je cilj bio izbacivanje DNP-a iz vlasti, uz istovremeno nametanje pitanja identiteta kao ključne prepreke evropskim integracijama.