Naučnici kažu da bi Zemljini okeani, poznati po svojoj tamnoplavoj nijansi, jednog dana mogli doživjeti promjene boja.

Foto: Ilustracija/ Pixabay

Izvještaj zasnovan na studiji objavljenoj u časopisu Nature sugeriše da naši okeani nisu uvijek bili plavi, a zavisno o atmosferskim i hemijskim promjenama, jednog dana bi mogli izgledati zeleni, crveni ili čak ljubičasti.

Boja okeana služi kao vizuelni pokazatelj hemijskog i biološkog stanja planete. Prema naučnicima, promjene u nijansi okeana tokom vremena odražavaju velike promjene u Zemljinoj atmosferi i oblicima života.

Razumjevanje ovih promjena pruža uvid u istoriju klime i života planete, a takođe može pomoći istraživačima da identifikuju biosignature na udaljenim planetama.

Istraživanje koje su sproveli japanski naučnici i objavljeno u časopisu Nature, koristilo je simulacije kako bi istražilo kako se boja okeana mijenjala kroz istoriju Zemlje.

Modeli njihove studije sugerišu da su u uslovima niskog nivoa kiseonika, poput onih prije više milijardi godina, tokom perioda kada je život na Zemlji vjerovatno još uvijek bio u povojima, poznatom kao Arhejski Eon, okeani mogli da izgledaju zeleno.

Rani fotosintetski organizmi su na kraju pokrenuli ono što naučnici nazivaju Velikim oksidacionim događajem – ekološkom prekretnicom koja je unijela značajne nivoe kiseonika u Zemljine okeane i atmosferu, što je vjerovatno otvorilo put za složeni život.

Dokazi o ovoj transformaciji sačuvani su u trakastim formacijama željeza, gdje naizmjenični slojevi gvožđa taloženi u uslovima niskog nivoa kiseonika i oksidovanog crvenog gvožđa označavaju promjenljivu hemiju planete.

Pozivajući se na japansku studiju u Nature, članak u The Conversation sugerisao je da je s obzirom na to da studija stavlja naglasak na odnos između hemije vode i boje okeana, uvjerljivo zamisliti okeane različitih nijansi u budućnosti.

Povišeni nivoi sumpora – potencijalno izazvani intenzivnom vulkanskom aktivnošću i niskim atmosferskim kiseonikom – mogli bi podstaći rast ljubičastih sumpornih bakterija, što rezultira ljubičastim okeanima, navodi se.

Slično, crveni okeani bi se mogli pojaviti u vrućoj, tropskoj klimi gdje gvožđe iz istrošenih stijena oksidira i prenosi se u more, ili kroz proliferaciju crvenih algi povezanih sa zagađenjem nutrijentima, posebno iz oticaja bogatog kiseonikom u blizini obalnih područja.

Prema članku, kako sunce stari i postaje svjetlije, povećano isparavanje i ultraljubičasto zračenje mogu dodatno podstaćiširenje anaerobnih mikroba koji proizvode pigment. Ove promjene mogle bi postepeno zamijeniti tamnoplave nijanse današnjih okeana ljubičastim, smeđim i zelenim, posebno u obalnim ili slojevitim vodama.