Odluka bivše specijalne tužiteljke Lidije Mitrović da pobjegne kako bi izbjegla služenje zatvorske kazne, na koju je osuđena zbog zloupotrebe službenog položaja, ogolila je još jedan paradoks crnogorskog pravnog sistema – bjekstvo, na način na koji je izvršeno, ne predstavlja krivično djelo, piše Dan.

Foto: PR centar, arhiva

Prema važećim propisima, osuđena osoba koja se ne javi na izdržavanje kazne i napusti zemlju ne snosi dodatne krivične posljedice zbog samog čina bjekstva. U slučaju Mitrović, zastara izvršenja kazne nastupa za tri i po godine. Ukoliko bi u tom periodu bila uhapšena i izručena Crnoj Gori, ili bi se sama prijavila nadležnim organima, jedina izvjesna sankcija bila bi odbijanje eventualne molbe za uslovni otpust, odnosno skraćenje kazne.

Slučaj podsjeća na raniji primjer Svetozara Marovića, osuđenog zbog organizovanja kriminalne grupe koja je Opštinu Budva oštetila za desetine miliona eura. I tada je pravosudni sistem ostao bez efikasnog odgovora na izbjegavanje zatvorske kazne.

Da povodom bjekstva Mitrović nije formiran predmet, potvrđeno je Danu iz Osnovnog državnog tužilaštva u Podgorici.

“U vezi Vaših pitanja, obavještavamo Vas da u Osnovnom državnom tužilaštvu u Podgorici ovim povodom nemamo formiran predmet”, saopšteno je iz ODT-a.

Advokat Veselin Radulović, međutim, smatra da je tužilaštvo imalo osnova da ispita okolnosti pod kojima je realizovano bjekstvo.

“Tačno je da bjekstvo osuđene osobe nije krivično djelo. Ipak, uvjeren sam da realizacija njenog bjekstva, kao i u slučaju Miloša Medenice, nije mogla biti izvršena bez ozbiljne logističke podrške, moguće i saučesništva ili podrške bezbjednosnih struktura. To je dovoljan razlog da tužilaštvo provjeri sve okolnosti”, kazao je Radulović.

On podsjeća da slučajevi bjekstva visokopozicioniranih funkcionera podsjećaju na obrazac viđen i u slučaju Marovića.

“Ako su tada postojale sumnje da je bjekstvo rezultat političko-kriminalnog dogovora, iste aršine treba primijeniti i danas. Postoji najmanje jednak osnov za sumnju da su i bjekstvo Medenice, a moguće i Lidije Mitrović, rezultat sličnog angažmana. Obaveza je tužilaštva i policije da utvrde sve činjenice”, kategoričan je Radulović.

On upozorava da bi eventualna zastara izvršenja kazne u slučaju Mitrović dodatno potvrdila sumnje o neefikasnosti sistema.

“Imali bismo treći put isti obrazac: nakon zastarjele kazne Milošu Maroviću i izvjesnog nastupanja zastare u slučaju Svetozara Marovića, ovo bi bio još jedan pokazatelj potpune neefikasnosti pravosudnog i bezbjednosnog sistema. Takvo ponavljanje teško se može pravdati slučajnošću ili neznanjem”, naglašava Radulović.