Put u Evropu nije moguć bez mjerljivih rezultata u borbi protiv nasilja nad ženama, saopštili su iz Centra za ženska prava.

Foto: Ilustracija/ Pixabay

“Za 48 sati dva femicida. Crna Gora. U noći 27. maja, u ulcinjskom naselju Kodre, pronađeno je beživotno tijelo tridesetšestogodišnje žene. Ubio ju je partner, a potom zapalio kuću u kojoj su zajedno živjeli. Dan kasnije, 28. maja, u selu Rasovo kod Bijelog Polja, V.D. je ubio svoju suprugu u njihovoj porodičnoj kući. Gubitak dva života propraćen je kratkim saopštenjima policije, par redova na portalima. Nijedna izjava čelnika policije, ministara, predstavnika Vlade”, naveli su u saopštenju.

Kako su kazali, ne samo što muškarci ubijaju žene, nego to ubijanje ne zavređuje ni pažnju sportskog rezultata.

“Normalizacija nasilja nad ženama ne počinje ubistvom. Počinje godinama ranije, od načina na koji vaspitavamo djecu i što im nudimo kao primjer, do toga kako institucije tretiraju prijave nasilja. Nalazi se i u blagim kaznama koje šalju poruku da je ženin život jeftiniji od muške slobode, u medijskim naslovima koji ubicu opisuju kao čovjeka koji je “pukao pod pritiskom” ili “previše volio”. Toj normalizaciji aktivno doprinose i akteri javnog prostora koji nasilje nad ženama minimiziraju i opravdavaju, uključujući medije, pojedine advokate, političare i javne ličnosti koji šire dezinformacije i koriste govor mržnje prema ženama”, saopštili su iz Centra za ženska prava.

Prema njihovim riječima, takav diskurs oblikuje društveni okvir u kojem nasilje postaje prihvatljivo, a odgovornost počinilaca relativizovana.

“Put u Evropu nije moguć bez mjerljivih rezultata u borbi protiv nasilja nad ženama. Crna Gora se obavezala na to. Ako institucije ne znaju gdje su granice odgovornosti – znamo mi i nećemo prestati da ih tražimo”, poručili su iz Centra za ženska prava.

Zahtijevaju procjenu postupanja svih nadležnih institucija u oba slučaja — od trenutka eventualnih prethodnih prijava do ishoda.

“Javnost ima pravo da zna gdje je sistem zakazao”, istakli su.

Zahtijevaju i rigorozniju primjenu i sistemsko praćenje zaštitnih mjera, te poručuju da svako kršenje mora imati automatsku institucionalnu reakciju.

Iz Centra za ženska prava zahtijevaju i usvajanje njihovih amandmana na Krivični zakonik i Zakonik o krivičnom postupku kojima se uvodi femicid kao posebno krivično djelo i uspostavlja obavezni mehanizam praćenja zaštitnih mjera.

“Ovi amandmani su dostavljeni Ministarstvu pravde prošle godine. Tražimo da Ministarstvo finansija javno obznani koliko će novca dobijenog u okviru Plana rasta izdvojiti za mjere koje se tiču efikasne zaštite od nasilja nad ženama”, dodaju u saopštenju.

Naglasili su da se ne može zaštita od nasilja oslanjati samo na nesigurne fondove ženskih nevladinih organizacija.

“Svaka institucija koja je primila prijavu, izrekla mjeru ili bila dužna da je prati mora javnosti objasniti svoje postupanje. Odgovornost ne prestaje činom zločina, niti smije ostati bez institucionalnog odgovora”, zaključuju.