Seksualno zlostavljanje i iskorišćavanje djece na internetu jedan je od najtežih oblika zlostavljanja, kažu za RTV Podgorica iz Fondacije za bezbjedniji internet. Prema istraživanjima, u regionu je 97 odsto mladih na internet platformama, što predatorima olakšava pristup djeci.

 

Foto: Facebook/ Bojan Jušković 

Iako je seksualno zlostavljanje djece dugo prisutno u svim društvima, razvojem tehnologije predatori su se prilagodili i preselili na on-line prostor, upozoravaju iz Fondacije za bezbjedniji internet.

„Najčešće ovi predatori dolaze do djece putem društvenih mreža ili online igrica gdje im pristupaju, pokušavajući da uspostave prijateljski odnos, sa krajnjim ciljem, a to je seksualno zlostavljanje“, kazao je Bojan Jušković iz Fondacije za bezbjedniji internet.

Jušković navodi da je najveći broj lica između 40 i 60 godina, iako imamo i mlađa lica, ali se, kako kaže, sam profil predatora ne može odrediti, jer ima jako različitih profila, od onih sa završenom osnovnom školom, do onih koji imaju visoko fakultetsko zvanje.

Nedostatak specijalizovanih digitalnih forenzičara i neadekvatno prikupljanje dokaza, onemogućava uspješno procesuiranje predatora, kaže Jušković. Ipak, dodaje, najveći problem je kaznena politika.

 
„Ovakva kaznena politika ne predstavlja odvraćujući faktor prema ovim licima, daje im vjetar u leđa bez straha da će biti osuđeni na najveće moguće kazne. Kao olakšavajuće okolnosti uzimaju to što imaju porodicu, a sa druge strane uprasvo su zločine izvršili prema djeci, čak i svojoj djeci“, ističe Jušković.

Hapšenje pojedinaca često dovodi do otkrivanja mreže pedofila, ističe Jušković.

„Pogotovo u slučajevima kada su međunarodne akcije u pitanju koje vodi Europol, akcija Mozaik dovela je do otkrivanja 650 osumnjičenih, samo na osnovu hapšenja jednog lica. Uvezanost institucija može dovesti do hapšenja velikog broja seksualnih zlostavljača“, rekao je on.

Jušković napominje da najmanje prijava dolazi od samih žrtava, te da su u najboljoj poziciji tehnološke kompanije koje su vlasnici društvenih mreža i koje treba da prepoznaju i prijave takve postupke.

Ključna je edukacija djece i roditelja, koji često određena ponašanja tretiraju kao ona tipična za adolescenciju, poručio je Jušković.