Evropski parlament dao je konačno odobrenje za stroža pravila o migracijama, koja će vlastima dati znatno šira ovlašćenja za pritvaranje migranata i omogućiti uspostavljanje centara za deportaciju izvan granica EU.

Foto: Ilustracija/Pixabay

Glasanje u Strazburu završeno je rezultatom 418 prema 218 i predstavljalo je jednu od posljednjih prepreka reformi koja je relativno lako prošla kroz inače dug i složen zakonodavni proces EU. Time EU i njene države članice odgovaraju na politički pritisak da se smanje migracioni tokovi, piše francuski Mond.

Odluka je pozdravljena aplauzom poslanika desnice i krajnje desnice dok su predstavnici ljevice uzvikivali „sram vas bilo“, što je pokazalo duboke podjele oko teksta koji su organizacije za zaštitu ljudskih prava oštro kritikovale.

„Ova uredba svima poručuje da smo mi, a ne krijumčari ljudi, ti koji odlučuju ko može da ostane u Evropskoj uniji, a ko mora da ode“, izjavio je Magnus Bruner, evropski komesar za migracije.

Novi propisi posebno omogućavaju državama da otvore takozvane „centre za povratak“ van teritorije EU, u koje bi mogli biti upućivani migranti koji nemaju pravo boravka u Uniji. Više država već aktivno razmatra takvu mogućnost, uključujući Dansku, Austriju, Grčku, Njemačku i Holandiju.

„Naš cilj je da prve sporazume o uspostavljanju ovih centara zaključimo tokom 2026. godine, kako bi postali operativni od 2027.“, izjavio je grčki premijer Kirijakos Micotakis u nedjelju.

Ideja koja je donedavno bila na političkoj margini dobila je dodatnu podršku u utorak kada je većina država EU podržala inicijativu da se obezbijede sredstva iz budžeta EU za finansiranje takvih centara, čemu su se usprotivile Francuska i Španija.

Evropske vlade posljednjih godina zauzimaju sve čvršći stav prema migracijama zbog sve negativnijeg javnog mnjenja, koje je doprinelo rastu podrške krajnje desnim strankama širom kontinenta. Pošto je broj dolazaka migranata opao tokom 2025. godine, fokus u Briselu sada se preusmerio na unaprjeđenje sistema vraćanja migranata u zemlje porijekla. Trenutno se manje od 30 odsto osoba kojima je naloženo da napuste EU zaista vrati u svoju zemlju.

Francuski desničarski poslanik u Evropskom parlamentu Fransoa-Gzavije Belami ocijenio je glasanje kao „istorijski korak za Evropu i dokaz da su promjene moguće“, dodajući da „nismo osuđeni na nemoć“.

Pored centara za povratak, nove mjere uvode strogu obavezu da migranti kojima je određen progon iz zemlje napuste teritoriju i sarađuju sa vlastima u tom procesu.

Oni koji to odbiju, koji predstavljaju bezbjednosni rizik ili za koje se procijeni da bi mogli da pobjegnu mogu biti pritvoreni na period do dvije godine.

Takve odredbe izazvale su oštre reakcije organizacija za zaštitu ljudskih prava i političara ljevice.

Marija Niman iz katoličke humanitarne organizacije Karitas upozorila je da bi ove promjene mogle da dovedu do „stigmatizacije i kriminalizacije migranata, dodatno podstičući polarizaciju u trenutku kada su našim društvima hitno potrebni veća kohezija i jedinstvo“.

Prema novim pravilima, vlasti će imati pravo da pretresaju državljane trećih zemalja, njihove domove ili druge „relevantne prostorije“, kao i da privremeno oduzimaju lične stvari u okviru postupaka kojima se obezbjeđuje povratak migranata koji nemaju regularan status boravka.

Alesandro Zan iz grupacije Progresivna alijansa socijalista i demokrata ocijenio je reformu kao „mračno poglavlje za Evropu“.

„Ona otvara vrata prisilnim deportacijama, sve invazivnijim provjerama po uzoru na praksu američkog ICE-a iz Trampove ere i normalizaciji pritvaranja čak i ljudi koji nisu počinili nikakav zločin“, rekao je Zan, misleći na stroge metode koje je koristila američka Služba za migracije i carinu (ICE) tokom mandata Donalda Trampa.

Pristalice reforme tvrde da bi „centri za povratak“ – koji bi služili ili kao konačna destinacija, ili kao tranzitni centri za osobe kojima je naloženo napuštanje EU – mogli olakšati deportacije i djelovati kao sredstvo odvraćanja za potencijalne neregularne migrante.

Međutim, kritičari dovode u pitanje njihovu efikasnost, ukazujući na probleme sa sličnim projektima u drugim zemljama. Takođe ih porede sa „pravnim crnim rupama“ u kojima bi migranti mogli ostati zaglavljeni u neizvjesnosti, uz veoma ograničen nadzor i zaštitu svojih prava.

Velika Britanija je, na primjer, odustala od plana deportacije ilegalnih migranata u Ruandu dok su centri za obradu migranata koje vodi Italija u Albaniji naišli na pravne prepreke i pokazali slabe rezultate u praksi.

„Države članice EU moći će da deportuju migrante i tražioce azila u takozvane ‘centre za povratak’, koji bi u praksi mogli funkcionisati kao pritvorski centri van teritorije EU. Prema dostupnim informacijama, o takvim aranžmanima razgovaralo se sa državama koje imaju problematične rezultate kada je reč o ljudskim pravima, poput Ruande ili Uzbekistana“, rekla je Iskra Kirova iz organizacije Hjuman rajts voč.

Da bi zakon stupio na snagu, potrebno je još formalno odobrenje država članica, koje su ga već privremeno podržale. Većina novih mera primjenjivaće se odmah nakon konačnog usvajanja dok će pojedine odredbe početi da važe 12 mjeseci kasnije.